ВОПАСГАРОӢ. НАҲЗАТИҲО ТЕРРОРИСТОНИ МИЛЛАТКУШЕ БЕШ НЕСТАНД

Нашр шуд korbar - чт, 01/14/2021 - 11:46
Тавре мардуми кишвар огоҳанд, пас аз истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ҷурму ҷиноёти пешини наҳзатиёни террорист сарфи назар карда шуд. Аммо тарроҳону саркардагони он тасмим гирифтанд то дар ҷомеа худро бо чеҳраи дигар намоиш диҳанд. Ин чеҳраи воруна он аст, ки онҳо бо сурати нав афкори вопасгароиро таблиғ мекунанд. Бо чеҳраи аврупоӣ, ба хотири гӯл задани қишрҳои ноогоҳ арзишҳои асримиёнагиро чун маҳаки аслии маънавиёт “ҷилва додан” яке аз усулҳои маъмулии наҳзатиёни террорист мебошад.

ИСРОФ МАРДУМРО БА ХОНАХАРОБӢ МЕОВАРД

Нашр шуд korbar - чт, 01/14/2021 - 11:33
Масъалаи муҳиме, ки солҳои тулонӣ ҷомеаи моро ба ташвиш оварда буд, ин масъалаи ҳурофоту таассуб ва рушд ёфтани онҳо дар байни мардуми кишварамон буд. Ҳатто қисмати ин зуҳурот дар ақлу амали табақаҳои мухталифи ҷомеа ҷой гирифта, хатари ҷиддиро барои давлатдорӣ ва дини муқаддаси ислом ба бор меовард.

ХАРИДУ ФУРӮШИ ИНСОН ҶИНОЯТ АСТ

Нашр шуд korbar - ср, 01/13/2021 - 14:39
Хариду фурӯши одамон яке аз зуҳуроти хавфноки иҷтимоии трансмилӣ мебошад, ки дар миқёси ҷаҳонӣ ҳамчун ҷинояти вазнин ва поймолкунандаи ҳуқуқу озодиҳои инсон эътироф гардидааст. Рӯзмарра ва мубрам будани масъалаи баррасишавандаро ба инобат гирифта, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз лаҳзаи ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ иштирокчии фаъоли раванди ҷаҳонии муқовимат ба хариду фурӯши одамон гардид ва дар сатҳи миллию байналмилалӣ чораҳои дахлдори ташкилию ҳуқуқиро андешид.

ИСЛОМ ЗИДДИ ТАФРИҚА

Нашр шуд korbar - ср, 01/13/2021 - 10:12
Худованд дар Қуръони маҷид мефармояд: “Шумо монанди касоне набошед, ки пас аз омадани оятҳои равшан ба фирқаҳо ҷудо шуданд ва ихтилоф карданд. Онҳоянд ҳамон сазоворони азоби сахт” (Сураи Оли Имрон, ояти 105).

ХАТАРҲОИ ТЕРРОРИЗМ БА ҶОМЕАИ ҶАҲОНӢ

Нашр шуд korbar - вт, 01/12/2021 - 13:40
Таърихи инсоният аз лаҳзахои пайдоиш то ба имрӯз бо дин иртиботи кавӣ дорад, ки ба ҳаёти инсон аз таваллуд то март таъсир мерасонад. Дар ҷомеа падидаеро ёфтан мушкил аст, ки мисли дин ба зиндагии одамон наздик бошаду ҳамзамон дар масири таърих ихтилофу моҷароҳои зиёдеро ба вуҷуд оварда бошад.