«Барқкушӣ», «мушкили интиқоли барқи туркман», «фурӯзонакҳои каммасраф», «Болоравии навбатии қувваи барқ», «ба кор даромадани Нерӯгоҳи «Сангтӯда-1», «саҳмияҳои Роғун», аз вожаву ибораҳои серистифодаи гуфтугӯи мардум ва саҳифаҳои матбуоти даврии соли равон буданд.

Дар  бораи харидории саҳмияи Роғун овозаву суханҳо зиёд аст. Аз ҷумла, маҷбуран ҷамъ кардани маблағ аз донишҷӯёни мактабҳои олӣ ва  омӯзгорони мактабҳои миёна, ҳол он ки маоши миёнаи муаллимон 200 сомониро ташкил медиҳад.

Аслан зимистон фасли файзбахши сол аст. Ба дуову умедвориҳои мўйсафедон таваҷҷўҳ намоед: «Э кош, барф дар замин менишасту микробу ангезандаҳои зукомро мекушт», «Э кош, чиллаи зимистон хунукии сахт меоварду ба замин яхоб мемондем», «Илоҳо, барф бисёртар бораду сол сероб гардад»… Вале солҳои охир дуоҳо мазмуни баръакс гирифтаанд: «Зимистони бебарф бидеҳ, эй Худо», «Аз сардиҳои зимистон дар паноҳат нигоҳ дор, Худо», «Илоҳо, барф наборад, ки бе гармию беравшанӣ намонем»…. Ҳарчанд ду-се сол пеш  чунин ҳам буд:

Назарпурсӣ

Ҷавобан ба даъвати Президенти мамлакат аз ҳар оилаи сокини кишвар ба се ҳазор  сомонӣ харидани саҳмияҳои сохтмони Нерӯгоҳи барқи обии Роғун хабарнигорони «Ҷомеа» аз чанд тан шаҳрвандон пурсиданд:

Президенти Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон зимни суханронӣ дар расми баистифодасупории Хатти баландшиддати интиқоли барқи «Ҷануб – Шимол» дар ноҳияи Ғончӣ гуфт, ки сохтмони Нерӯгоҳи Роғун «бо истифода аз тамоми захираву имкониятҳои худӣ» идома дорад.